Stralende maandag

Vanochtend las ik in de krant dat het vandaag blue Monday is. De feestdagen zijn voorbij, goede voornemens blijken moeilijk vol te houden, het is bewolkt en de lente lijkt nog zo ver weg. Veel mensen hebben griep, ook in mijn klas is een kwart van de kleuters ziek thuis. We gaan buiten spelen en als ik even naar binnen loop om koffie te halen, zie ik een goede bekende die bij de gemeente werkt. Ze doet wat afstandelijk, lijkt niet echt blij mij te zien. Ik snap er helemaal niets van. In andere situaties ken ik haar als iemand die altijd zoekt naar verbindingen, hartelijk en enthousiast. Ik ga weer naar mijn kleuters die lekker buiten zijn. Dan komt er een meneer aanlopen, hij maakt een aantal foto’s van de school en ik kijk hem vragend aan. Hij stelt zich voor als de fotograaf van de Postiljon en zoekt de ingang van de school. Ik wijs hem de weg en vraag mij af waar hij foto’s van komt maken. Dan zie ik de wijkmanager van de gemeente door de gang lopen. Op hetzelfde moment komt onze directeur naar mij toe. Jannie, kom je binnen met je klas?! Wat gaat er gebeuren?? Ik denk nog even dat het iets met mijn verjaardag te maken heeft (maar die is pas over een paar weken) en dan, als we net allemaal in de kring zitten, komt er een hele optocht de klas binnen.....De buurtwerkgroep, mensen van de wijkpost, de wethouder, mijn man en kinderen, een fotograaf, nog één en nog één. De kleuters kijken verbaasd om zich heen. Wat gebeurt hier? Dan neemt de wethouder het woord en vertelt dat hij het chapeaubeeldje komt uitreiken. Aan mij, wauw dat is leuk! Hij bedankt mij voor allerlei dingen die ik in de wijk en op school met heel veel plezier doe. Daarna maken we foto’s en gaan we met het hele gezelschap naar de aula waar er voor de kleuters schalen met bananen en mandarijntjes staan. Versierd met een gezichtje, zo leuk. Hebben ze mijn weblog over snoepen gelezen? Voor de volwassenen is er koffie en taart. Ik krijg een prachtige bos bloemen, bloemenzaadjes voor in de kruidentuin, een grappige foto, twee kunstwerken gemaakt door een vriendin en bij dat alles ervaar ik vooral heel veel warmte. Deze uitreiking van het chapeaubeeldje voelt als een warm bad. Al deze mensen om mij heen waar ik met zo veel plezier mee samen werk en leef. Wat een stralende maandag was dit. Een maandag om nog lang met dankbaarheid op terug te kijken. Lieve mensen thuis, in de wijk, op school en van de gemeente, heel hartelijk bedankt dat jullie mij zo in het zonnetje gezet hebben deze maandag. Ik hoop dat we samen nog heel veel verbindende bijeenkomsten zoals deze mee zullen maken.

Op de oorkonde bij het beeldje staat dat ik bij draag aan de veiligheid van Zoetermeer. Wat? Jij bent de allereerste die ergens een fikkie gaat stoken, als je de kans krijgt, merkte een collega die mij goed kent op. Ssssst, niet verder vertellen!

Naar de NOT

Binnenkort gaan we naar de NOT, dé onderwijstentoonstelling in Utrecht. Ik beschouw het altijd als een gezellig dagje uit. Het begint al in de trein waar duidelijk herkenbare groepjes juffen en een enkele meester in uitgelaten stemming de sfeer bepalen.In de stationshal beweegt een stroom van onderwijsmensen zich richting de jaarbeurs, de overweldigend grote jaarbeurs.

En waar ga je dan kijken, als kleuterjuf? Ik ga graag naar het kinderboekenplein, naar de creatieve uitgevers en naar de plaatsen waar ik bekenden verwacht. Maar dit jaar ga ik ook met een 'missie'.

In onze kleutergroepen hebben wij nog geen digibord en we vragen ons af welk digibord het best bij ons zou passen. Kennen jullie een touchscreen? Ik stel mij voor dat het zoiets is als het beeldscherm dat sinds kort in de AHwinkel het speelhoekje heeft vervangen. Een scherm dat je kunt aanraken met je hand en waarop je dan allerlei spelletjes kunt doen. Op het vliegveld zag ik ook zulke schermen en bij de orthodontist in de wachtkamer. Is er iemand die zo'n screen in haar klas heeft?

Wat kun je met zo'n touchscreen, zou Schatkist met de muis, maar dan zonder muis, er op gespeeld kunnen worden. Dat zou ik wel gaaf vinden. Waar zal ik gaan zoeken naar een digibord/touchscreen? Wat zijn jouw ervaringen met het digibord? Waar ben je enthousiast over?

Ik zou graag wat tips en aanwijzingen krijgen van ervaren digibord kleuterjuffen/meesters bij onze zoektocht op de NOT. Alvast bedankt voor jullie reacties. En wie weet, tot ziens op de NOT!

Er is er één jarig!

Lang, lang geleden, toen ik zelf mocht trakteren op de lagere school in Luttelgeest maakte mijn moeder de avond van tevoren ieder jaar weer dezelfde traktatie. Een prikkertje met een stukje kaas, een klein knakworstje of een plakje rookworst en een stukje augurk of een zilveruitje er bovenop. Dat was feest, dat hoorde echt bij een verjaardag, een heerlijk hartig hapje. Ik kan mij nog zo goed het feestelijke gevoel herinneren dat hoorde bij die schaal met prikkertjes.

In de jaren dat mijn eigen kinderen op de basisschool zaten, dat was ongeveer tien jaar geleden, was het de gewoonte om een combinatie van een knutsel te maken met daarin of op een hartige traktatie. Vaak iets met fruit of een gebakken broodje met een worstje er in. Onze dochter is vlak voor Sinterklaas jarig, voor haar hebben we wel eens mandarijntjes aangekleed als zwarte pietjes. Ook weet ik nog goed dat ik voor zoon zijn achtste verjaardag achten gemaakt had van twee ringen ananas aan een satéprikker. Vrolijke en redelijk gezonde dingen om uit te delen verzonnen we altijd. En wij niet alleen, dat was de gewoonte op school en daar week bijna niemand van af.

Vorige week was ik dan ook zeer verrast toen er vier kinderen trakteerden, die allemaal in of vlak na de kerstvakantie jarig waren geweest. Alle vier deelden ze snoep uit en niet een klein beetje maar: Een roze koek en een spekje, een plastic zakje met daarin smarties, een dropveter en een lollie, een bekertje vol snoep, dat soort hoeveelheden....Is dit een nieuwe trend? Heb ik iets gemist of niet goed gecommuniceerd? Krijgen alle kinderen fluor bij de tandarts, dus snoepen ze er maar op los zonder gaatjes te krijgen?

Toen ik aan één van mijn jongste collega's vroeg wat zij er van vond, reageerde die vrij laconiek. Ach, bij een verjaardag deel je toch snoep uit, dat deed ik als kind vroeger ook....Ik was verbaasd en ben dat nog steeds. Zal eens kijken wat er over trakteren op de schoolwebsite staat, en misschien een boekje met ideeën voor gezonde traktaties bij Flip de Beer in de koffer doen, dat is wel een aardige hint, toch?

Wat wordt er bij jou in de klas getrakteerd? Heb je nog tips aan mijn snoeperige ouders? Ik lees het graag!

Voorleesontbijt, de voorpret...

Vroeger waren we op school soms lang aan het denken over of zoeken naar geschikte voorlezers voor het jaarlijkse voorleesontbijt. Meestal kwamen er mensen dicht uit de buurt: Een dominee, een schooltuinjuf, luizenpluismoeders en zelfs een keer de burgemeester. Op de één of andere manier bekenden van de kinderen. Deze mensen hadden best plezier in het voorlezen maar toch was het meestal veel georganiseer om een aantal geschikte kandidaten op de goede dag bij elkaar te krijgen.
Tot er iemand op het idee kwam om oma’s en opa’s te vragen. We hadden niet ingeschat dat het enthousiasme en het plezier bij kinderen en grootouders zo groot zou zijn. Ik vind het ieder jaar weer ontroerend om te zien hoe liefdevol en aandachtig de oma’s en opa’s genieten van de nabijheid van hun kleinkinderen. En hoe de kleuters vertrouwd zijn met hun grootouders, heerlijk kunnen zijn wie ze zijn.
Op de deur van de klas hangen we een week van tevoren een lijst met lekkere ontbijtideetjes. Poffertjes, fruitspiesjes, krentenbollen, minicroissantjes, beschuitjes, enz...Ouders schrijven hun naam achter het lekkers dat ze mee willen nemen en zo ontstaat er op de ochtend van 19 januari, dat zie ik nu al voor mij, een fantastisch ontbijtbuffet.
Voor het zover is ga ik nog even langs de kinderboekenwinkel om ‘Fiet wil rennen’ te halen. Het prentenboek van het jaar. Misschien kunnen we het boek wel uitspelen met de collega’s?!Enkele jaren geleden hebben twee juffen het boek ‘Kleine kangoeroe’ gespeeld bij het ontbijt, dat was zo ontzettend leuk. Voor ‘Fiet wil rennen’ hebben we een flinke storm nodig. Is er al iemand met een idee? Gaan jullie mee doen met het voorleesontbijt? Kennen jullie in België ook een voorleesontbijt?
Ter inspiratie een leuke website met recensies van kinderboeken, Fiet staat er ook op. Een gezellig voorleesontbijt gewenst!

http://leesfeest.nl/

Wie ben ik, wie ben jij?

Al enkele weken geleden vroeg Hanneke van de community 1-2, dé kleuterjuffenwebsite of ik een stukje wilde schrijven over mijzelf. Op de valreep van het oude jaar komt het er van, hier ben ik. Jannie, al jaren kleuterjuf, op de prinses Margrietschool in Zoetermeer, met hart en ziel, nog steeds. Toch twijfel ik regelmatig of ik nog wel juf wil blijven. Zoals vorig jaar toen ik 34 kleuters in mijn klas had en ze toch allemaal wilde zien en horen. Dat was onmogelijk en ik vroeg mij vertwijfeld af waar ik mee bezig was.

Waarom blijf ik dan toch juf? Daarover gaat dit blog. Over de hele gewone belevenissen die het leven in een kleuterklas voor mij zo boeiend maken. Het leven met de seizoenen, in het moment, het enthousiasme van kleuters, het plezier. Ik wil ook schrijven over de pijn, het tekort schieten, over wat mis gaat maar vind dat veel moeilijker. Toch ga ik het proberen.

Naast mijn werk als juf schrijf ik graag:Liedjes, verhalen en dus ook dit blog. Als je een liedje nodig hebt, kun je mij mailen, ik schrijf ook op bestelling tegenwoordig!

Tot slot de titel van dit stukje, die eindigt met 'Wie ben jij?' Ik ben daar best nieuwsgierig naar. Wie leest hier mee, ben je een juf, een meester, een ouder, een collega, of ....Dankjewel voor je reactie!

Kan een engel timmeren?

Jarenlang vierde ik kerstfeest met de kleuters en hun ouders in de klas. De enige dag van het jaar waarop we drie keer naar school gingen. Altijd een ontroerende avond waarop de verbondenheid tussen kinderen, ouders en school zo groot was. Ik kon na afloop nooit goed slapen. Alles wat er gebeurd was, de liedjes, het spel, de kaarsjes en de stralende kindergezichtjes, draaide zich als een filmpje steeds weer af voor mijn ogen.
Toen we drie jaar geleden besloten om een kerstwandeling te gaan organiseren had ik dan ook grote twijfels. Hoe zou dat ooit net zo mooi kunnen worden als een kerstfeest in de klas? Ik kon het mij nauwelijks voorstellen. Toch ging ik mee doen met de organisatie, kreeg er zelfs veel plezier in en schreef na afloop een stuk in de krant over de prachtige wandeling door het park en de wijk. Onderweg werden stukjes van het kerstverhaal gespeeld door kinderen van groep 7 en groep 8. Er zong een koortje, de fanfare speelde kerstliedjes, er was een herberg, een stal, een engelendans. En iedereen kon mee wandelen, ook de ouders van kinderen uit de hogere groepen, oma's en opa's, buurtbewoners. Wat mij betreft zouden we het jaar daarop weer een wandeling doen. Het team besliste anders. Het volgende jaar vierden we het kerstfeest met een musical in de kerk. Die avond had een heel andere sfeer. De kleuters kwamen zingend met een lichtje de kerk binnen en dat was het voor hun. Dit jaar besloten we om weer een traditionele viering te doen, net zoals vroeger, in de klas met ouders. In de bouwhoek had ik de stal van Betlehem gemaakt, een soort tent van een aantal kleden die als een afdakje over de hoek heen hingen. Een snoer lichtjes aan de rand en daarbij de engeltjes die we gemaakt hadden maakten het tot een vrolijk geheel. De stal deed de eerst adventsweek dienst als timmerwerkplaats van Jozef. Wat hout, een pot spijkers en een hamer werden daar zeer intensief gebruikt. De rol van engel was ook een favoriete. Groep 5 speelde dit jaar een kerstmusical en twee zussen van meisjes uit mijn groep speelden daarin engelen. Het engelenlied dat de meisjes van hun grote zussen geleerd hadden galmde de hele dag door de klas. Op een ochtend wilde één van de kleuters die als engel in de stal aan het spelen was ook dolgraag even timmeren. Maar daar stak Jozef een stokje voor. Een engel kan niet timmeren, hoorde ik hem zeggen en hij timmerde onverstoorbaar door. 's Avonds zongen de engelen de sterren van de hemel. Maria en Elizabeth legden de handen op elkaars zwangere buiken en voelden elkaars kindje trappelen. Het ezeltje in zijn grijze pyjama droeg Maria op zijn rug. Jozef sloeg bijna op mijn duim, toen ik een spijker even voor hem vast hield. De os hield de pasgeboren Jezus warm in de stal. Schapen en herders kwamen, ook de herbergieren, de hogepriester, Zacharias, de engelen, een hele stal vol blijde enthousiaste kleuters en een klas vol ontroerde ouders. Wat een prachtige kerstviering riep deze juf. Volgend jaar zullen we misschien weer een kerstwandeling doen...Ik moet er nu nog niet aan denken, kan mij niet voorstellen dat enz enz....Hoe vierden jullie kerst op school? Zijn er nog andere manieren? En hoe ervaar je de kerstviering op school, ik ben benieuwd...

ps Fijne kerstvakantie!

Sinterkerst

Kunnen we kerst voortaan in Januari vieren? Elk jaar merk ik het weer. Ik mis het nagenieten van Sint en het rustig toeleven naar kerst. Een paar weken lang bereiden we ons met veel plezier voor op 5 december. Vrijdag vieren we Sinterklaas op school. In het weekend ben ik thuis nog druk met suprises en gedichten maken, tot op het laatste moment...Nog even iets printen, een op het nippertje verzonnen cadeautje gaan kopen en dan de hele zaterdagavond genieten van het voorlezen van gedichten, uitpakken van pakjes, elkaar plagen, herinneringen ophalen aan het afgelopen jaar, heerlijk! Op zondagmiddag vieren we Sint met de uitgebreide familie (mijn broers en hun gezinnen)Een explosie van creativiteit is dat altijd. We zijn allemaal gek op dichten en knutselen. Ik ben de enige kleuterjuf maar bijna iedereen in mijn familie zou wel geschikt zijn voor het onderwijs. Fantasie en opmerkzaamheid zijn in hoge mate aanwezig. Als we op zondagavond thuis komen moet ik de knop echt om zetten. In de hoek van de kamer ligt de poster van de adventskalender. Daar moeten nog raampjes ingesneden worden en dan moet die nog op de achtergrond geplakt worden. Gelukkig heeft mijn echtgenoot twee rechterhanden en een goed hart. Hij biedt aan het karweitje voor mij te doen en in een kwartiertje is de poster gebruiksklaar. Eigenlijk had ik een week geleden al kunnen beginnen met de kalender maar ik kies er voor om na Sinterklaas te starten. Dan doen we elke dag twee raampjes open en zijn precies op 17 december, als we kerst op school vieren, klaar. Als ik maandagochtend op school kom, zijn sommige groepen al helemaal in kerstsfeer. Bij mij staat de stoomboot er nog gedeeltelijk. De banken, die de romp van het schip voorstelden, zijn opgeruimd maar de regenpijpen in emmers zand en een oud poppenkastje met hoepel, als boeg en stuur staan nog in de gang. In de kring vertel ik over Zacherias in de tempel.Wie mag de wierook aansteken? We spelen het loten na met het namendoosje dat we in de klas hebben. Als de wierook brandt, verandert de sfeer in de klas. We zingen het adventsliedje: 'Advent is dromen, dat Jezus zal komen'...Het refrein gaat zo: 'En weer in geuren en kleuren herhalen, wat wij al weten uit oude verhalen'. Geuren en kleuren, wat horen die bij feest realiseer ik mij. Terwijl de geur van de vers gebaken pepernoten van vorige week nog in de klas hangt, brengt de wierooklucht ons nu naar kerst. Als we even later spelen, gaan de zwarte pietenpakjes weer aan en loopt Sint vrolijk door de klas. Ik laat de kerstboom nog even in de doos, die gaan we morgen wel opzetten en eigenlijk liever pas in Januari....