Sint Maarten

Joepie, we zijn lampions aan het maken! In Zoetermeer leeft Sint Maarten niet erg. De spanning die ik mij nog zo goed herinner van meer dan veertig jaar geleden, wanneer is het nu eindelijk donker en mogen we vertrekken....Die kennen de kleuters in onze klas nog helemaal niet. Dat wordt dit jaar anders.

Wij gaan ook Sint Maarten vieren. We beginnen vrijdag om 18.00 uur met een optochtje om de school en door het park en gaan daarna in groepjes de wijk in. Ik heb er zin in en geniet nu al van het kijken naar de lampions die al af zijn.

Buiten is het mistig en wordt het langzaam iets kouder. Dat hoort er wel bij, bij Sint Maarten. Vaak stormde het en waaiden onze lampions uit als we door de polder van de ene boerderij naar de andere liepen. Wat een feest was het dan als we uiteindelijk in het dorp kwamen waar de afstand tussen de huizen minimaal was en onze snoepvoorraad snel groter werd.

De kleuterjuffen van onze dorpsschool woonden samen in één huis. Bij hen kreeg je ieder jaar een warm knakworstje met een beetje mosterd. Wat smaakte dat verrukkelijk na een paar uur lopen en zingen in de kou!
Toen ik zelf voor het eerst in een eigen huis woonde, in Lelystad in 1980 zat ik dan ook vol verwachting klaar met een pannetje warme knakworstjes op het fornuis. Diep teleurgesteld was ik toen bleek dat in de wijk waar ik woonde de Heilige Maarten op sterven na dood was, er kwam niemand langs.

In hun kleutertijd maakten onze eigen kinderen geen lampion op school, wat vond ik dat jammer. Gelukkig was er wel een actieve buurtvereniging. Zij huurden een draaiorgel dat voorop ging in de lichtjesoptocht door de wijk. De optocht eindigde in het bejaardentehuis waar alle bejaarden in de recreatiezaal zaten. Het licht was overal uit en toch twinkelden er lichtjes. In de lampions, in de ogen van de kinderen en in de ogen van alle opa’s en oma’s waar we langs liepen.
Dat wens ik ons en iedereen die aanstaande vrijdag Sint Maarten gaat lopen ook toe. Heel veel twinkeling en schitterende lichtjes op jullie weg. Veel plezier!

Het tien minutengesprek

'Waarom komt u hier mevrouw?' werd mij ooit gevraagd toen ik een aantal jaren geleden naar de eerste tafeltjesavond (zeven minutengesprek) op de middelbare school van één van mijn kinderen ging. 'Ik wil graag weten hoe het met mijn kind gaat' was mijn antwoord. Het ging prima met haar, werd mij verteld. Ze werkte hard en haalde goede cijfers, dus er was geen enkele reden om naar de tafeltjesavond te komen.

Ik was stomverbaasd. Ik vertel zo graag over hoe het gaat met een kleuter, hoe hij of zij zich ontwikkelt. Dat ze al steeds meer durft te vertellen aan mij of dat hij met zo veel plezier in de hoeken speelt. Ook vraag ik aan ouders wat zij zien en voelen. Gaat hun kind graag naar school? Wat heeft hij nodig en wat is er moeilijk? De tien minuten zijn zo om en toch geniet ik van het contact met de ouders. Even staan we stil bij het welbevinden van een kind. Ik ervaar dat als zeer waardevol, al is het nog zo kort.

Op de middelbare school zitten de leraren aan tafeltjes in de aula. Je zit dan als ouder tegenover de leraar. Ik zet bewust de stoelen van mijn collega, van de ouders en van mijzelf in een kringetje, zonder tafel er tussen. Ik stel mij dan voor dat het kind in het midden staat, onze volledige aandacht krijgt. Het plakboek met tekeningen en andere knutselwerkjes van de kleuters is daarbij voor mij belangrijk. Als je goed kijkt naar wat kinderen maken, kun je daar zo veel in zien.

Deze week zijn de 10 minutengesprekken formulieren digitaal verstuurd. Ouders moeten het A4tje uitprinten en invullen. Hadden we het eigenlijk niet veel beter via www.afspreken.nl kunnen regelen vraag ik mij nu af. Laatst ging ik met onze klas naar de bibliotheek en heb de ouders ook via deze website gevraagd of ze mee konden gaan als begeleiders. Dat werkte prima. Worden er bij jullie op school al digitaal afspraken gemaakt? Hoe doen jullie dat? Ik zie uit naar tips voor een volgende ronde. Veel plezier bij de komende gesprekken!

Informatieavond

In de hele school is het al donker, iedereen is al naar huis. Alleen in onze klas brandt nog licht en zit er tegen 22.00 uur 's avonds nog een hele groep ouders geanimeerd met elkaar te praten. Het gaat al net als aan het begin van de dag op school. Dan ben ik ook meestal degene bij wie het laatst de deur dicht gaat. Sorry inspecteur, ik vind rustig de tijd nemen voor een afscheidsritueel belangrijk en ik merk dat het goed voor de sfeer in de klas is als ouders elkaar kennen en contact hebben met elkaar. In een dorp is dat heel logisch, op een stadsschool zoals bij ons komen de kleuters uit een groot gebied om de school heen. Slechts een enkeling woont in dezelfde straat. Daarom begonnen wij de informatieavond met een kennismakingsrondje.

Via de website afspreken.nl hadden we aan de ouders van onze klas gevraagd om een foto van hun kleuter mee te nemen naar de informatieavond. Wat is afpreken.nl trouwens een leuke manier om iets te organiseren. Nu stond de datum van de informatieavond al vast, een volgende keer zouden we een aantal verschillende avonden kunnen voorstellen en vervolgens de ouders aan laten geven wanneer ze kunnen. De avond wordt dan gehouden op de dag dat de meeste mensen tijd hebben. Handig toch?!

Collega Rianne en ik begonnen met het voorstelrondje. Daarna vertelde iedere ouder iets over zichzelf en zijn/haar kleuter. We hoorden elkaars namen en één van de moeders bood spontaan aan om een klassenlijst te maken waarop ook de voornamen van de ouders en de broertjes en zusjes komen te staan. De lijst is inmiddels al klaar, compleet met e mailadressen zodat we elkaar makkelijk kunnen bereiken dit schooljaar. Na een ruim half uur vol verhalen was de officiële tijd (drie kwartier)die er voor de informatieavond gepland stond al om. Wij zijn rustig door gegaan en hebben verteld over het dagelijkse leven in onze klas.

Er ontstond een gezellig gesprek tussen de al meer ervaren kleuterouders en de mensen die nog maar net op school zijn. Ouders uit andere groepen schoven aan, ouders die een oppas hadden vertrokken. Rianne en ik gingen als laatsten naar huis en konden allebei niet zo snel in slaap komen die avond. Zo veel verhalen, zo veel indrukken. Hadden we alle vragen wel beantwoord? Voelde ieder zich gezien en gehoord? De volgende keer kunnen we de informatie avond wel besluiten met een drankje en een hapje bedenk ik nu. Zijn er mensen die dat doen op school? Hoe organiseer jij je informatieavond? Wat bevalt je en wat niet? En aan de ouders van onze klas (die ik voor het eerst het adres van mijn kleuterspelverhalen geef)de vraag:Wat ging er goed? Wat kon er beter? Laat het mij weten in een reactie! Dank jullie wel alvast!

Veel plezier met Play mais

"Kijk eens juf, ik heb een Libel gemaakt!" Met een stralend gezicht komt een oudste kleuter die niet zo erg van knutselen houdt, naar mij toe. Hij heeft een Libelle gemaakt van acht stukjes play mais op een groen papier. Er om heen een mooie kleurige rand van stukjes play mais. Hij is trots op wat hij gemaakt heeft en de kleuters in de kring kijken vol bewondering naar zijn kunstwerk. Allemaal waren zij deze dagen zeer betrokken en creatief aan het "bouwen" met de play mais.

In de voorjaarsvakantie had ik bij Lush, een winkel waar je allerlei schoonheidsproducten op natuurlijke basis kunt kopen, een cadeautje gekocht voor iemand waar ik ging logeren. Toen zij het doosje openmaakte bleek dat de zeepjes die er in zaten, verstopt lagen tussen vrolijk gekleurde 'fluppertjes'. Ik pakte er één op en herkende het het als "Play mais". Met een klein beetje water plak je de stukjes aan elkaar, je kunt ze knippen, snijden, kneden en dat deden we ook. We maakten een paar poppetjes, een bloemetje, wat ging dat makkelijk en wat een fleurig resultaat. Ik herinnerde mij op dat moment de grote doos Play mais die ik aan het begin van het schooljaar besteld had maar waar ik nog nooit iets mee gedaan had en nam mij voor om de doos na de vakantie tevoorschijn te halen.

Het enthousiasme om er mee aan de slag te gaan was enorm. In kleine glazen toetjes schaaltjes, die ik altijd verzamel als we in Frankrijk zijn, legden we een vochtig stukje vaatdoek. (Van die gele wegwerp vaatdoekjes) Aan dat vochtige doekje maak je het stukje mais een heel klein beetje nat en dan plakt het. Aan papier, aan een ander stukje of aan je handen....Dat hadden de kleuters heel snel door, je handen moeten goed droog blijven bij werken met play mais. Ik had het gevoel dat sommige kinderen dat heel fijn vonden. Geen vieze handen, geen verf, lijm of klei waardoor je vingers soms aan elkaar plakken en toch heel creatief bezig zijn. Speeltuinen, pretparken, een jungle, slangen, bomen en bloemen in alle kleuren van de regenboog werden er gemaakt. Wat een pech dat mijn fototoestel er mee ophield anders had ik jullie de resultaten hier kunnen laten zien.

Voor mij was de play mais iets heel nieuws. Kennen jullie het? Gebruik je het in de klas? Geef je er voorbeelden bij, geef je een opdracht of laat je de kleuters zelf aan de slag gaan? Veel plezier als je gaat werken met de playmais!

Bloemen winkel spelen

Drie euro vijftig, drie euro vijftig, sneeuwklokjes te koop! Mijn kleuters en ik zelf net zo goed, leken dinsdag erg veel op markt koop mannen en vrouwen. Met veel enthousiasme klampten we aan het begin van de schooldag iedereen die door de gang liep aan. Wie wil er een sneeuwklokje kopen?! De combinatie van de vrolijke kinder gezichtjes en de uitbundig bloeiende sneeuwklokjes deed wonderen. Veel ouders brachten hun kind naar de klas en liepen met een mooie pot sneeuwklokjes de school weer uit.
De laatste zaterdag van de voorjaarsvakantie was ik bij mijn broer in Luttelgeest in Flevoland. Hij is bloemenkweker en verkoopt in deze tijd van het jaar sneeuwklokjes. Tulpen en andere bloembollen poot je in de herfst als bollen maar sneeuwklokjes vermeerderen zich het makkelijkst als je ze vlak na de bloei met plantje en al verpoot. Toen ik de potten vrolijk klingelende klokjes bij Pieter op het erf zag staan kwam ik op het idee om er wat van mee naar school te nemen en de kleuters er bloemenwinkel mee te laten spelen. Op maandag hebben we prijskaartjes gemaakt, het euroteken geleerd, KOOP op vouwblaadjes geschreven en die blaadjes aan prikkers gedaan en in de potjes gestoken. Ook maakten sommige kinderen een tekening van de sneeuwklokjes en die hebben we als reclamefolder mee naar huis genomen. Op dinsdag was het verkoop dag. Wat houd ik toch veel van winkeltje spelen merkte ik weer. 'Ben je je roeping misgelopen Jannie?' vroeg één van de ouders. Hij zag aan de schittering in mijn ogen hoeveel plezier ik had met onze bloemenhandel. Nou dat geloof ik niet, want als ik er van moest leven ging het mis. Eén van de kleuters stelde voor om de helft van het geld dat we verdienden aan 'de arme kinderen' te geven. Geweldig idee, toch?!
Houden jullie ook van winkeltje spelen? Heb jij een winkel in je klas? Waar handelen jouw kleuters in?

En wil je sneeuwklokjes kopen, laat het mij weten en ik regel het voor je ;-)

Woestijn op het plein

'Zand in mijn ogen, zand in mijn oren, 'k heb zelfs zand in mijn mond' zong Herman van Veen, lang geleden.... Deze dagen is het voor mij op school werkelijkheid. Ons plein wordt gerenoveerd. Vorig jaar zijn de reuzegrote populieren die langs de rand van het plein stonden al omgezaagd. Ze werden oud en zouden kunnen omwaaien. Deze herfst miste ik de karakteristieke geur van de dikke laag afgewaaide populieren bladeren op het plein. We waren er met de kleuters tijdens het buiten spelen vaak een aantal weken in aan het vegen en maakten dan weggetjes en sporen door het blad en veegden grote bergen bladeren waar de egels een winterslaap in konden houden bij elkaar. Nadat de bomen waren omgezaagd werden de overgebleven stobben uitgeboord en dat leverde gaten en heuvels op. Fantastische spel uitdagingen, vooral toen het vroor. Er werd eindeloos gegleden en de blauwe kunststof planken werden snowboards. Toen het ging dooien werden de bergen vrij modderig en kwamen enkele ouders klagen dat hun kleuters zo smerig thuis kwamen. Snowboarden was inmiddels modderboarden geworden, ook een leuke sport.
Nu zijn de kuilen gevuld en de heuvels vlak gemaakt. Alle tegels zijn uit het plein gehaald en onze allerliefste klimboom die nog was overgebleven is vorige week in de vakantie omgezaagd. Op het grote plein waar de grotere kinderen spelen worden nu nieuwe tegels gelegd en de kleuters spelen een paar dagen in het zand. De zon schijnt alsof het hoog zomer is en ik zet de parasol neer. Kleden en dekentjes worden uitgestald, we zijn op het strand! Een heel groot kleed is de zee, er wordt gedoken en gesprongen, gevaren en gevist. Wat een rijkdom, een paar dagen een woestijn als plein, van mij zou het de hele zomer zo mogen blijven. Vooral het hoogteverschil geeft zo veel speelplezier. Het allerkleinste meisje uit onze klas blijft de hele ochtend een zandhoop opklimmen. Als ze boven op staat, rekt ze zich uit en staat te stralen. 'Ik ben groot' roept ze heel blij. Wat prachtig om te zien!
Het was fantastisch deze dagen spelen op een plein zonder tegels. Liggen er veel tegels op jouw speelplaats of is er ook ruimte voor natuur? Zijn er bomen om in te klimmen? Boomstammen, schelpen paadjes, misschien zelfs water om in te spelen? Kunnen kinderen zich verstoppen? Hutten bouwen? Slingeren aan een touw? Wie heeft er zo'n droom speelplaats? Of goede ideeën om voor kleuters een uitdagende buiten speel ruimte te maken?

Blup en Bloep

Kijk jij wel eens naar het tv programma 'De wilde keuken'? Ik zag het voor het eerst afgelopen donderdagavond. Het ging over vis en terwijl ik de vissen in een kwekerij aan een lopende band verdoofd en ontkopt zag worden , brrr, ging er ineens een schok door mij heen en dacht ik aan Blup en Bloep. De voorjaarsvakantie is al halverwege en Blup en Bloep hebben nog geen eten gehad....
Jarenlang had ik geen dieren in de klas. Tot we op 4 oktober een bezoekje brachten aan de dierenwinkel in ons buurtwinkel centrum en ik de verleiding niet kon weerstaan. Twee prachtige oranje goudvisjes en een mooie kom gingen na het bezoek aan de winkel met ons mee naar school. De vissen werden Blup en Bloep gedoopt. In de kerstvakantie gingen Blup en Bloep met één van de kleuters mee naar huis. Nu was dat er niet van gekomen. Toen ik gisteren naar school ging om de vissen even te voeren zwommen ze nog net zo vredig rond als toen de vakantie begon. Ik strooide wat voer in de kom, ze keken er belangstellend naar, namen een hapje en maakten geen ongelooflijk uitgehongerde indruk, een meevaller. Intussen denk ik terug aan jaren geleden toen ik een cavia in de klas had, die veel aandacht van de kleuters kreeg maar waarbij het hok verschonen er ook wel eens bij inschoot. Een collega van de middenbouw had in die tijd een lokaal als een jungle, vol met groene planten, vogeltjes, muizen, wandelende takken. Wat was daar veel te zien en te beleven. Op de vrije school in Leiden zie ik op het plein nog steeds een kippenhok met een aantal krielkippen. Wonderlijk, dat dat goed gaat zo aan de rand van de binnenstad. Zijn er tegenwoordig nog dieren en planten in jullie klas? Wie zorgt er voor? Heb jij een dier in de klas? Of planten die zorgen voor groene sfeer...Ik ben benieuwd!