Paasontbijt

Voor de begrafenis van Anine heb ik op school nog ontbeten met de kleuters. Het paasontbijt is een traditie waar de kleuters zich op verheugen. Het liefst zou ik stilletjes zitten kijken naar al die kinderen die hun eigen broodjes smeren, hun eitjes pellen en heel snel heel veel broodjes naar binnen werken of eindeloos langzaam zitten te genieten van een croissantje of een beschuitje met 5 plakjes kaas ;-)

Na de begrafenis was ik nog een uur in de klas en had eigenlijk nergens meer zin in.Ik stelde voor om de restjes van het ontbijt naar de eendjes in het park te gaan brengen. Dat hoefde ik maar een keer te zeggen, naar de eendjes is altijd een succes. In het park herinneren de kleuters zich de vorige keer dat we hier waren, toen lag er ijs en hebben we heerlijk gegleden op de slootjes. Als alle brood op is, vraagt er iemand:'Zullen we nu naar de natuurspeelplaats gaan?' Ach, ja laten we het doen! En daar gaan we, over de bruggetjes zonder leuningen, het is spannend en tegelijk zo leuk!

We spelen nog even in en rond de wilgentenenhut en dan is het de hoogste tijd om weer naar school te gaan. Als het mooier weer wordt gaan we hier weer spelen spreken we af en ik verheug mij er nu al op.

Afscheid

Bij het sterven op 28 maart 2012 en begraven, vandaag, van Anine, 39 jaar oud en moeder van twee schatten van kinderen die allebei ruim twee en half jaar bij ons in de klas zaten. Anine was een zeer betrokken, liefdevolle, moedige en sterke vrouw. Ik heb haar beloofd dat ik haar verhaal verder zou vertellen en daarom schrijf ik over haar en deel met jullie het lied dat haar zo dierbaar was.

Als je in mijn ogen kijkt
lijkt de wereld stil te staan
De wind houdt op met waaien
en bevroren is de maan
Je bent stralend als de zon
Je bent volmaakt, zo naakt en klein
En de wereld lijkt voor eventjes perfect te zijn

Ik wist niet dat ik na een blik
zo veel van je houden zou
Maar ik weet nu al niet eens meer
hoe ik leefde zonder jou
Voor zoveel wezenlijke dingen
Leek ik blind tot dit moment
En die zijn ineens zo zichtbaar
Nu dat jij er bent

Oh, ik hoop dat ik je geven kan
wat jij me geeft
Zo lang ik leef...
Ik zal onvoorwaardelijk waken aan jouw zij
En ik hoop dat je ooit voelen mag
wat ik nu voel
Wat ik bedoel
En wat in woorden niet te vangen is voor mij

Wanneer je in mijn armen ligt
en zo tevreden naar me lacht
Lijk ik alles te vergeten
dat daar buiten op mij wacht
Alle strijd en alle tranen
Alle stille pijn verdwijnt
En de wereld lijkt voor eventjes
normaal te zijn

Trijntje Oosterhuis en Carel Kraayenhof

Natuurspeelplaats

'Ik wens je een lang leven en sterke takken, ik wens dat je veel schaduw mag geven, ik wens dat je niet omgehakt zult worden.' Deze wensen schreven de kinderen van de bovenbouw op kleine briefjes en stopten die in mini vlierhoutjes waar het zachte binnenste uitgboord was. De wensjes gingen op boomfeestdag mee naar het plein en de natuurspeelplaats in het park naast onze school. Daar gingen we bomen planten. Voordat de bomen werden geplant legden de kinderen de wensjes tussen de wortels in het plantgat.

Dit najaar heeft een groep kinderen van onze school de natuurspeelplaats ontworpen. Op een woensdagmiddag gingen ze in het park op stap met onze Zoetermeerse NME (natuur en milieu educatie)medewerkers. Een groepje mensen dat zeer enthousiast is over 'natuurlijk spelen' en ik sluit mij graag bij hen aan als er iets bedacht of gemaakt kan worden.

Al spelend hebben de kinderen de speelplaats in het klein ontworpen. Henri, de creatieveling van de gemeente heeft er een prachtig definitief ontwerp van gemaakt en nu is het dus af, heel mooi aangelegd en op boomfeestdag beplant door de bovenbouw.

Na het werk werd er gespeeld, de schoenen en sokken gingen uit en het leek wel of we op de camping waren, wat een plezier hadden die grote jongens en meiden. Met de kleuters ben ik nog niet op de speelplaats geweest. Ik durf niet zo goed. Er is veel water en weinig overzicht. Toen we in september in de Speeldernis in Rotterdam op schoolreisje waren, was dat ook het geval maar toen waren er veel begeleiders mee. Met onze klas zou ik met 31 kleuters en een stagiaire op de speelplaats zijn.

Toch lijkt het mij zo gaaf om er eens te gaan spelen. Misschien een alternatieve spelletjesdag?! Zomerfeest? Wat zou jij doen?

Voor een natuurlijk schoolreisje www.speeldernis.nl (het mooiste schoolreisje van mijn leven;-)

Ideeen voor natuurlijk spelen www.springzaad.nl

Droomhuis

'Kijk, als je hier naar boven loopt kom je bij een hangmatje, daar kun je lekker slapen. Als je dan nog een trap op gaat, kom je bij de dromenzolder, daar kun je een droom kiezen. Dit, een wolkje met een boos gezicht en een blij gezicht, is een slechte droom, die goed eindigt. En dit, een wolkje met een hartje er in, is een liefdesdroom.'

Zie je het voor je? De tekening van een oudste kleuter, naar aanleiding van een verhaal over 'jouw droomhuis'. Zij heeft het droomhuis letterlijk genomen en maakte een ontroerend mooie tekening. Soms zijn kleuters snel klaar met tekenen en gaan dan liever weer spelen. Bij het verhaal over hun droomhuis bleven ze tekenen....Trapjes en raampjes, heel veel verdiepingen, zwembaden met superhoge duikplanken, koelkasten vol heerlijkheden, dieren en mensen in en om de huizen.

Ik geniet er van en schrijf dan graag het verhaal bij de tekening. Alhoewel ik er ook twijfels bij heb. Een kunstwerk met een verhaal er in geschreven, is dat nog wel een kunstwerk? Of is het mooier om de tekening de tekening te laten zijn?

Misschien heeft Marijke Sluijter er ideeen over. Ik kreeg een poosje tekentips van haar via de mail. Hele leuke inspirerende tips, echt een aanvulling op wat ik zelf tot nu toe deed met tekenen op school. Ik heb wel zin om eens een cursus bij haar te gaan doen. Lijkt jou dat ook leuk, of wil je je inschrijven voor de tekentips kijk op: www.zinvoltekenenmetkinderen.nl Veel tekenplezier!

Ondeugend?!

'Juf, ik heb een idee' wat hoor ik dat toch graag! Als er een kind bij mij komt met een idee, is mijn dag goed! Nou, eigenlijk zou ik het liefst zien dat alle kinderen met hun eigen idee aan de slag kunnen in de klas en vaak kan dat ook wel. Er is ruimte om te kiezen. Wil je graag spelen in de bouwhoek, dat kan als er nog plaats is. Soms laat ik het aantal kinderen dat in een hoek gaat spelen vrij en dan wordt het gauw een chaos. Drie kinderen per hoek is de regel en dat werkt goed.

De deugd van deze week is 'creativiteit' en ik verheug mij nu al op het letten op en en enthousiasmeren van de ideeen die er leven bij de kleuters.

Elke maandagochtend krijg ik de deugd van de week in mijn mailbox. Ik probeer er de hele week extra aandacht aan te schenken. De deugd te benoemen en te herkennen en ik merk dat de kleuters dat leuk vinden. De ene keer is het makkelijker dan de andere. Toen behulpzaamheid de deugd van de week was genoot ik van het steeds weer kunnen bevestigen van kinderen die elkaar ergens bij hielpen. Met vertrouwen was het wat lastiger, dat speelden we uit met een spelletje. Jezelf achterover laten vallen en er op vertouwen dat de juf je opvangt. Zo kwam de deugd dichtbij.

Het deugdenproject dus. Als ik er wel eens over vertel reageren mensen soms verbaasd. Heb jij iets met deugden? Wat klinkt dat degelijk, je bent meer ondeugend dan braaf, past dat deugdenproject wel bij jou? Ja, zeker, het inspireert mij en past misschien ook wel bij jou?! Op www.actonvirtues.nl is Annelies Wiersma de drijvende kracht achter het deugdenproject. Zij stuurde gisteren een foto naar haar zoon (zag ik op facebook) Het beste bewijs dat deugden en ondeugend heel goed samen gaan ;-)

Eigenlijk zou ik de foto hier bij moeten plaatsen, als je nieuwsgierig bent google afbeeldingen '1 april kikker in je bil' ;-)

Handelingsgericht werken

Handelingsgericht werken, ben jij er ook al mee bezig? Ik heb het idee dat we dat met kleuters al heel lang doen. Wie van ons werkt er klassikaal? Niemand toch, hoop ik!

Behalve ik zelf afgelopen vrijdag, toen ik ineens in tijdnood kwam en mij realiseerde dat de placemats voor het paasontbijt nog gemaakt moesten worden. Op alle tafels stond de verf klaar en de halve klas ging aan de slag met een lentebloemenschilderij. Toen de eerste kleuters klaar waren, was de andere helft van de klas aan de beurt. Het voelde als productiewerk, bijna allemaal tegelijk bezig zijn met het zelfde werkje.

Toch is elk schilderij anders. Iedereen schildert op zijn eigen manier. Sommige kinderen maken keurige rijtjes precies dezelfde bloemen. Anderen maken met grote lijnen de meest artistieke, bijna niet als bloemen herkenbare kunstwerken. Er is en groot verschil in leeftijd, ontwikkeling, ervaring.

Ook over de zelfstandigheid van kleuters hoef ik hier eigenlijk niets te schrijven. Iedere kleuter kan zelf de spullen vinden die hij nodig heeft om te gaan spelen. Ook opruimen gaat heel zelfstandig, kleuters voelen zich medeverantwoordelijk voor wat er in de klas gebeurt is mijn ervaring. 'Juf, de knijper hangt nog bij de kring' Krijg ik heel vaak te horen, als we vergeten om de dagritmekaart goed bij te houden.

Wat mij aansprak in de cursus handelingsgericht werken was het letten op behoeften en belemmeringen. En het belang van een goede relatie met ouders. Ouders kennen hun eigen kind zo goed, en willen graag in gesprek zijn over hun kind. Voor de laatste 10 minutenavond heb ik daarom een vragenlijstje gemaakt dat wij aan de ouders mee gaven. Ter voorbereiding op de gesprekken.

Veel ouders waren daar blij mee en wij konden zelf de gesprekken ook vraaggericht voorbereiden. Een pluspuntje dus van het handelingsgericht werken. Zie jij ook pluspunten? Ik ben benieuwd, wil ze graag horen! En je twijfels, tegenzin en vragen ook!

Lentemarkt

Soms vraag ik mij wel eens af: 'Waarom blijf ik nog altijd op school werken?' Eergisteren wist ik ineens weer heel zeker waarom. Ik hoor bij een cluppie en dat maakt mij zo blij. We vierden Lentemarkt, het hele plein was vrolijk gekleurd door kleedjes met speelgoed, een ijscoman, een bloemenkraam, er werden pannenkoeken gebakken en broodjes knakworst verkocht. Je kon cake versieren of al versierde cakejes kopen. Er was een limonadekraam en je kon de naam van een hondje raden. Allerlei activiteiten voor en door de kleuters en hun ouders, grootouders, buren. Tijdens de handel werd er gezellig gepraat, de sfeer was uitgelaten, wat was er veel te beleven, dat ene uurtje op woensdagmiddag in de zon.

De stemming deed mij denken aan die op de pasar, de markt in het dorp in Indonesie waar ik vijf jaar gewoond heb. Daar stonden dag en nacht allerlei dorpsbewoners met hun kraampje of warung (rijdend kraampje) hun spullen te verkopen. Net als op de lentemarkt bij ons werd daar ook veel eten verkocht: Gebakken banaan, ijs, cakejes, loempia's, sate, mmmm. En er was tijd om elkaar te ontmoeten, dat zag ik woensdagmiddag ook gebeuren. Alles ging kalm, er was geen haast, er was aandacht voor elkaar, er was plezier.

Hoe een lentemarkt verbindend kan zijn, een gevoel van 'Samen' geeft en ook nog geld oplevert voor het goede doel. Als we zo samen school kunnen zijn dan blijf ik weer een poosje ;-) Blijf jij ook? Wat maakt dat jij blijft.....