Vakantie!

Het zit er op. Een hele week op school werken, ik ben het echt niet meer gewend. Elke avond na het eten lag ik uitgeteld op de bank en viel in slaap. Geen etentjes, theater of bioscoop, geen wandeling of fietstocht met vriendinnen, geen vrijwilligerswerk, geen creatieve wilde plannen maken. School, boodschappen doen, koken, eten, verhaaltje schrijven en slapen. Dat was mijn leven deze week. Vroeger (in Lelystad)ging ik na een vergadering op school elke dinsdag pizza eten met een aantal collega's, daarna nog naar het cafe en dan de volgende ochtend weer fris in de klas. Goede oude tijd ;-) Gelukkig deel ik de klas met collega Rianne. Ik en de kleuters zijn superblij met haar We hebben haar een brief geschreven. Gelukkig heeft zij hetzelfde gevoel als ik, na een dag op school is ze ook moe en dat snap ik goed als ik hoor wat de kleuters over haar vertellen. Lees maar! Lieve juf Rianne, Ik hoop dat je snel weer op school komt! Ik vind je lief. Je kan de kindjes goed helpen als iemand iets af gaat pakken. Als iemand gaat vallen ga je troosten. Je kan goed helpen de jassen dicht te doen. Ze heeft veel fantasie, dat zie ik aan haar gezicht. Ik vind haar lief omdat ze graag kindjes helpt. Ze gaat lief opruimen. Ze is dapper, als er iets moeilijks moet, dan doet ze het toch. Ze kan lief praten. Ik wou dat het maandag was en dat juf Rianne er was. Ik hoop dat ze snel weer beter wordt! Hartelijke groeten van alle bijtjeskleuters en een hele fijne vakantie! Voor mij was dit ook het laatste berichtje op kleuterspel in april. Ik heb het weerbericht in Berlijn net bekeken en dat ziet er super uit. Morgen eerst een dagje huishouden en dan gaan we lekker op reis. Hartelijk bedankt voor al jullie enthousiaste reacties op mijn schrijfsels en 'tot ziens' in mei!

Samenwerking

Vol verwondering bekijk ik keer op keer de kunstwerken die de kleuters deze week voor hun moeders gemaakt hebben. Allereerst een prachtige tekening. 'Het is goed, zoals jij het doet' zeggen we altijd tegen elkaar. En bijna iedereen snapt dat. Soms is er een kleuter die tegen een ander zegt: 'Jij krast, dat is niet mooi' Als ik zoiets hoor dan pak ik graag het plakboek van een kleuter er even bij om te laten zien hoe je tekent als je pas op school bent en hoe jouw tekeningen langzamerhand veranderen. Om de tekening heen plakten we een rand van kleurige plakkertjes. 'Een patroon' noemen de kleuters het. De jongste kleuters twee kleuren plakkertjes, de oudste kleuters vier kleuren. Het is zo leuk om te zien dat sommige kinderen keurige rechte rijen plakken, anderen dromerig hier en daar iets plakken en sommigen zeer creatief de plakkertjes als decoratie in het haar van hun moeder plakken. Alles kan en dat maakt het werken in een kleuterklas voor mij zo fijn.

Het liefst laat ik de kleuters alles voor hun moederdagcadeautje zelf doen. Ze stempelden een label met VOOR MAMA er op. Ze stempelden het inpakpapier met kurken en rolletjes. Ik was er zo blij mee, met het plezier waarmee de kleuters stempelden en met het resultaat. Het ziet er heel vrolijk uit. Maar toen, het inpakken, dat was voor de meeste kleuters nog net te moeilijk, schatte ik in. We zijn met de hele klas een wandeling door de school gaan maken, naar groep 7 van collega Andre. Hij en zijn klas doen graag even iets anders dan altijd maar taal en rekenen en daar hoopten wij op!

We waren welkom, hartelijk welkom zelfs. Ik vertelde over de hulp die we nodig hadden en die kregen we. Superhulp! De kinderen van groep 7 lazen met ons de moederdagboekjes, ze pakten de boekjes samen met de kleuters in, lazen nog een prentenboek met ons, ruimden in de stromende regen het buitenspeelgoed voor ons op en keken tot slot nog even een filmpje van buurman en buurman met ons.

Lieve kinderen, beste Andre, hartelijk bedankt voor de gezellige middag!

Biologie met kleuters

Biologen in de dop zijn het, de oudste kleuters. Vanochtend waren we in de schooltuin en hebben daar in de kletsnatte grond twee viooltjes geplant. Als mijn vader ons bezig zou zien, zou hij zeggen: 'Het is veel te nat om in de tuin te werken.' Omdat de grond op de schooltuin zulke mooie tuingrond is, konden we er wel in aan het werk. Het stukje waar wij dit jaar de tuinen hebben is een voormalige groentenkwekerij. Vroeger werd daar elk jaar nieuwe tuingrond opgebracht en het werd goed bemest. Nu is het de mooiste aarde die een tuinman/vrouw zich maar wensen kan!

We hebben viooltjes geplant en een beetje onkruid gewied. Daarna het gereedschap schoongemaakt en handen gewassen. Allemaal met plezier en zonder een wanklank. Toch was de betrokkenheid van de kleuters pas echt groot toen de les op de tuin was afgelopen. Bij een paar half verotte boomstammen vonden ze beestjes en wat voor beestjes! Duizend poten en, ik heb het net even opgezocht op internet, vuurkevers, knalrode kevers, zo gaaf om te zien. In de kruidentuin weten ze inmiddels precies de plaats waar de metalicblauwe kevertjes (bladhaantje, met dank aan google)te vinden zijn. Ik zie ze elke voorjaar weer en ben dan steeds verbaasd over het prachtige blauw.

Op de terugweg naar school hebben we een foto gemaakt bij een schitterende bloesemboom in het park en madeliefjes geplukt. Een schooltuin is leuk, alles wat we er om heen beleven maken deze woensdagochtenduurtjes onvergetelijk.

Gym

Er staat gym op het rooster. Daar merk ik nooit wat van. Op dinsdagmiddag geeft collega Rianne de gymles. Ze doet dat graag en goed. En ik ben daar blij mee. Gym is namelijk niet mijn ding. Ik zwem graag, het liefst in de zee. Zet een cdtje op en ik dans door de kamer. Geef mij een fiets en ik fiets graag een hele vakantie waar de wind mij naar toe waait. Wil je liever wandelen? Met alle plezier loop ik met je mee. Maar gym? Brrrr, de geur van de zaal doet mij al griezelen. De toestellen met vage namen als ‘paard’ en ‘bok.’ ‘De vouwhang’, iets wat je in de ringen moest doen, dat klinkt toch niet gezond?! Mijn nichtje Elvira heeft foto’s op haar facebook staan. Ze turnt bij de selectie en ik kijk met hele grote verbazing naar haar kunstige sprongen. Wonderlijk dat zij zo’n plezier heeft aan al die, in mijn beleving, superenge activiteiten. Ik vermijd ze al jaren.

De ouders van de kleuters in onze groep weten dat. Toen ik vanmiddag na de lunch de klas binnen kwam, was er een heel stel hun kind snel de gymkleren al aan het aantrekken. Het was immers dinsdag en er stond gym op het rooster. Oeps, nu kon ik moeilijk zeggen: ‘Sorry, het gaat niet door vandaag, aankleden maar weer.’ Er stond nog een circuit van vorige week in het speellokaal en ik heb de kleuters uitgelegd dat ze daar vrij op mochten spelen. Dat was voor sommigen even wennen. Zo maar van de ballonnenhoek naar het klimrek? Kan dat? Ja, dat kon vanmiddag en het was goed. Ik heb genoten van het plezier dat de kleuters hebben in bewegen in de gymzaal. De een klom steeds een trapje hoger in het klimrek, de ander ging jongleren met twee ballonnen. Er werd op allerlei manieren met de ballen gespeeld, de lange mat was de plek om te koprollen en later om kruiwagentje te spelen. Als afsluiting heb ik van iedereen een foto gemaakt. Laat maar zien wat je het leukst vond om te doen. Daar werd niet lang over nagedacht, zo veel leuke dingen, om te doen. Gym is duidelijk wel ‘een ding’ van kleuters! Volgende keer jij weer Rianne?!

Moederdag idee

'Jannie, ben je halverwege de maand gestopt met schrijven?' vroeg mijn vriendinnetje Grietje gisteren op facebook. Zij blogt al zo lang als ik haar ken. Langer eigenlijk, want toen ik haar leerde kennen, blogde ze al, ik weet niet hoe lang. Zij zag wel voor zich hoe ik ook elke dag een stukje over mijn leven zou kunnen schrijven en ze weet hoe fijn het is om 'benzine' te krijgen:Reacties op schrijfsels waardoor ons motortje blijft draaien. Een trouwe schrijfster en lezer is ze. Ik was even gestopt lieve Grietje(neneh.nl)want ik heb drie dagen moederdag gevierd. Zoon die in Berlijn woont was even thuis en hoe gaat dat dan? Lekker koken en samen eten, een avondje met hem en zijn vriendin naar oma en opa, met z'n allen naar de prijsuitreiking van de ontwerpwedstrijd waar hij voor naar Eindhoven kwam, eten met zijn vrienden en hun ouders in de oude Philipsfabriek (usine.nl)en hem weer naar Amersfoort brengen waar hij op de ICE stapte die hem weer naar Berlijn terug bracht. Drie heerlijke moederdagen waren het. Ik heb niet aan schrijven gedacht. Nu krijg ik er weer zin in.Vanochtend hoorde ik dat mijn lieve collega ziek is. Ik ga voor haar invallen dus morgen ook aan de slag met moederdag maar dan anders. Moeders van kleuters in onze klas: Hier stoppen met lezen ;-)Anders is jullie moederdagcadeau straks geen verrassing meer. Eigenlijk duurt het nog zo lang, die moederdag aan het eind van twee weken meivakantie. Veel te lang voor kleuters, wat is drie weken? Een eeuwigheid in de ogen van een kind van vier. Toch wil ik iets met ze maken voor hun lieve moeders. En het wordt dit jaar weer een boekje. Een boekje met portretten van alle moeders van de kleuters in onze klas. In woord en beeld. Ieder kind maakt een tekening van mama. Op de rand van de zandbak praat ik tijdens het buiten spelen gezellig met de kleuters over hun moeders. Ik schrijf alles wat ze vertellen bij hun eigen tekening. Aan kinderen die heel gemakkelijk praten hoef ik alleen maar te vragen of ze iets willen vertellen over hun moeder. Aan anderen vraag ik hoe hun moeder er uit ziet. Daar komen vaak al hele grappige antwoorden op waaruit blijkt dat kinderen een heel eigen beeld van hun moeder hebben. Wat kan ze goed? Wat doet ze voor jou? Wat doe jij graag samen met je moeder? Dat zijn de vragen die ik ook stel en dat worden dan leuke verhalen bij de tekening. Alle tekeningen(steeds twee op een A4tje)leg in in het kopieerapparaat en dat maakt er een mooi boekje van. Een stapeltje eigenlijk, ik doe er een nietje door heen en dan is het een moederdagboekje. Andere jaren kregen moeders dan twee pakjes, een knutseltje gemaakt met de andere juf en het boekje van mij. Dit jaar dus alleen een boekje, met een lief opzegversje op de kaft. Ik zie nu al voor mij, hoe leuk het zal worden, jullie ook?!

Prentenboeken

Welke kleuterjuf kent hem niet? Eric Carle. Hij heeft zo veel prachtige prentenboeken gemaakt. Ik kijk even op zijn website en zie een heel gewoon mannetje. Helemaal geen kunstenaarstype. Hij doet mij een beetje denken aan @rnold onze ICTer, zoals die er over 10 jaar ongeveer uit zal zien ;-)

Toch is Carle voor mij een grote kunstenaar! Ik hou van de veelkleurigheid van zijn boeken en van de korte teksten. De boeken inspireren tot schilderen, collages maken, stempelen, scheuren en plakken. Tot het creatief vormgeven van je eigen wereld en daar zijn we met kleuters dagelijks mee bezig.

Aanstaande zondag vieren wij in de kerk tegenover de school een kerk-school dienst. Het gaat dan over vissen. Dus ik zocht een inspirerend verhaal over vissen. Mijn gedachten gingen meteen naar Swimmy. Kennen jullie het boek? Ik typte de titel in op google en hoopte op een digitale versie van het prentenboek. En vond die ook, een Japanse versie en een Spaanse maar dat maakte niet uit. Het ging mij om de beelden.

http://www.youtube.com/watch?v=YmpG4NZFG6Q

Ademloos hebben we zitten kijken naar het filmpje over het vindingrijke en dappere visje Swimmy. Tijdens het spelen daarna werden er prachtige visjes gestempeld, visjes van klei gemaakt en vissen van Knex. De betrokkenheid was zeer groot.

Ja, dacht ik toen, logisch een boek van Eric Carle inspireert altijd! Tot ik nog even beter keek. Swimmy is gemaakt door Leo Lionni....Oeps, een leerling van Carle misschien? Of zijn pseudoniem? Ach het maakt niet uit. Prentenboeken inspireren, dat is zeker. Wat is jouw mooiste prentenboek?

Vriendenboekje

Er liggen er nog twee op mij te wachten. Geduldig, op het tafeltje naast de telefoon. En ik weet al, als ik morgenochtend op school kom, dat de eerste vraag van de eigenaren van de boekjes zal zijn:'Juf, heb je al in mijn vriendenboekje geschreven?' Ik moet mij er altijd even toe zetten. Als ik eenmaal bezig ben, dan maak ik er wel wat leuks van met stickertjes en glittertjes en lieve woorden. Als daar in een vriendenboekje plaats voor is.

Soms zijn de thema's van de boekjes zo overheersend en staan er op alle bladzijdes plaatjes van Cars, K3, het huis Anubis. Er blijft weinig ruimte over voor eigen inbreng en echt mooi wil het ook niet worden. Dan heb ik heimwee naar het oude poeziealbum. Met heerlijk moralistische versjes en prachtige plaatjes op kraakheldere witte bladzijdes. Ik denk terug aan wat er in mijn eigen album stond.

'Wees steeds een zonnestraaltje
Voor elk die je ontmoet
Dan schenk je anderen vreugde
En heb je 't zelf ook goed'

Een zonnestraaltje, wat een prachtig beeld om aan iemand mee te geven. Wees steeds, is wel erg gebiedende wijs, een tamelijk zware opdracht. Toch houd ik van het versje en ook van het volgende

'Wees bevriend met kleine dingen,
met een bloemetje dat bloeit,
met de vogeltjes die zingen,
met een vlindertje dat stoeit
Met de hel'dre regendroppels
en de warme zonneschijn,
wees bevriend met kleine dingen,
en je zult gelukkig zijn'

Dit schreef mijn moeder in mijn poeziealbum en ze leefde het ook. Voor mij is het daarom een dierbaar versje gebleven.

Nu lezen kinderen in hun vriendenboekje dat hun moeder graag spaghetti at, dat haar hobby's lezen en wandelen waren en dat ze een hekel aan boodschappen doen had. Ergens is het wel persoonlijker dan een versje dat al bestaat. Toch blijft bij mij de heimwee naar de versjes. Ik deel er nog een met jullie.

Schrob de keuken, dweil de gang,
vang de spinnen, wees niet bang,
Schil de piepers, kook de pap,
dan vindt iedereen je knap!

Geschreven door een stoere vriendin, die haar gang al heel lang laat schrobben door haar hulp maar nog steeds niet bang is. Dat 'wees niet bang' is uit het versje met mij mee gegaan.

Vriendenboekje of poeziealbum? Wat zeggen jullie er van?